Wszystkie media trąbią jak to dorośli za mało czasu poświęcają swoim dzieciom. Za mało? Może tak, a może nie. Pewne, że jak wszędzie liczy się jakość , a nie ilość. Ten czs spędzony z innymi ludźmi dobrze gdy jest prawdziwy , nie z musu czy obowiązku. Jak to zrobić by dom był miejscem , do którego chce nam się wracać. Miejscem gdzie czujemy się bezpiecznie.Miejscem , w którym panują jakieś obyczaje i zasady. Miejscem gdzie czujemy się akceptowani i kochani. To wszystko jest nam potrzebne do akceptacji własnej osoby i rozwoju. Nie sądzę by ktoś mający jakieś wartości planował inaczej swoje życie, a tym samym od tego zależy los naszych bliskich. Potrzebujemy mieć dom , miejsce, nasze miejsce. Potrzebujemykontaktu z ważnymi dla nas osobami, potrzebujemy kochać i być kochanymi. To wszystko takie proste, że aż niemożliwe do zrealizowania. Co stoi na przeszkodzie ? My sami nie jesteśmy twórcami naszych życiorysów. Po wielu latach doświadczeń widać jak rodzimy się już z częściowo zapisaną tabliczką naszego życia.